Za wolno, za szybko

Po długich naradach wybraliśmy wreszcie sposób na zabezpieczenie starych desek podłogowych.  Nikt pewnie nie uwierzyłby w to, że myśleliśmy nad tym od ponad dwóch lat. Chcieliśmy, aby po oczyszczeniu desek ze starych lakierów udało się zachować naturalny kolor i fakturę drewna. Jeździliśmy i oglądaliśmy odnawiane podłogi, każdy radził coś innego. Mnie szczególnie zależało na uniknięciu połysku i efektu zżółknięcia, który widzę za każdym razem, cokolwiek by nie zastosować. Najbardziej zbliżony efekt do moich oczekiwań dawało pokrycie podłóg roztworem szarego mydła, którą to technikę stosują w np. Dani. Byliśmy właściwie zdecydowani, ale nie widząc na własne oczy przykładów użytkowania przez lata żadnej tak zabezpieczonej podłogi  stchórzyliśmy i zwyciężył pokost. Sporo przyciemnia, miejscami się świeci (na razie), ale według mnie ma nieodparty urok.

Pokój z kamienną ścianą przed malowaniem

Dwa dni po malowaniu

Dzisiaj

Pokój z okienkiem przed malowaniem

Dzień po malowaniu

Dzisiaj

Pokój z piecem kaflowym

 

 Mamy jeszcze czwarty pokój z drewnianą podłogą zwany przez nas roboczo "mieszczańskim", bo wyposażamy go w trochę nowsze meble (zaledwie stuletnie) i w mniej siermiężnym stylu. Na niego zabrakło starych desek i trzeba było położyć nowe. Tam odpuściliśmy sobie pokost, bo z podłóg na parterze zostały jeszcze dwie puszki olejowosku. Ucieszyliśmy się, że przynajmniej nie zmarnują się. Decyzja była szybka i radosna, ale rano okazało się, że nie spojrzeliśmy na opisy puszek: jedna puszka była matowa, a druga z połyskiem. Widzicie?

Trzeba było położyć kolejną warstwę. E tam, nie pierwszy błąd i nie ostatni.

Podłogi zapokostowane schną powoli, niektóre bardzo powoli. Znajomi  podpowiadają, że zamiast czytać instrukcje na puszce, trzeba było ich posłuchać i rozcieńczyć go dwukrotnie. Teraz podeszwy kleją się do błyszczącej miejscami podłogi. Trzeba będzie je wyfroterować, powinno pomóc.

Pozdrawiamy z placu boju!